Stiropor ili EPS (ekspandirani polistiren) je materijal koji se koristi u građevinarstvu kako za termičku tako i za zvučnu izolaciju. Osim u građevinskoj industriji svoju primenu je našao i u industriji ambalaže, odnosno pakovanju raznih vrsta proizvioda, pre svega tehničkih aparata. Takođe se koristi i u prehrambenoj industriji.
EPS je otkriven 1950. god. od strane nemačkog koncerna BASF. Patentiran je 1954. godine pod imenom Styropor. Iako se u mnogim zemljama koristi ovaj naziv, u svetskim razmerama se najčešće koristi skraćenica EPS. Zahvaljujući svojim odličnim toplinsko-izolacionim karakeristikama, niskoj ceni i jednostavnoj ugradnji proizvodnja EPS je tokom njegove 50 - godišnje istorije vrtoglavo rasla. Danas se u Evropi godišnje proizvodi preko 35 miliona m³ ekspandiranog polistirena. Osim toga, sa udelom od preko 40% stiropor drži ubedljivo prvo mesto po potrošnji termoizolacionih materijala u građevinarstvu.
Ono što stiroporu omogućava ovako dobra termoizolaciona svojstva jeste njegova ćelijska struktura. Preciznije rečeno, 1m³ stiropora sadrži 3-6 milijardi zatvorenih ćelija u kojima sa nalazi vazduh kao najbolji prirodni izolator. Stiropor zimi u značajnoj meri usporava odliv toplote koja je stvorena raznim vrstama grejanja, a leti ne dozvoljava prodor toplinskih talasa spolja, što značajno olakšava boravak i rad u objektima obloženim stiroporom. Neke od glavnih prednosti stiropora nad ostalim termoizolacionim materijalima su:
- odlična toplinska izolacija
- mala težina
- samogaseći materijal
- jednostavna ugradnja
- nije otrovan, ne šteti čovekovom zdravlju i okolini
- ne truli, ne stvara plesan
- ne pospešuje rast mikroorganizama
- uz njega se slobodno može koristiti većina građevinskih materijala kao što su: gips, kreč, cement, alkali, bitumen, lepila i boje na bazi vode, alkohol
- niska cena
- može se reciklirati
Stiropor se proizvodi u više tipova, odnosno gustina, od kojih svaki ima svoju primenu, odnosno područje ugradnje, što je posebno važno kod izbora. Stare podele na "meki" i "tvrdi" stiropor često su dovodile do zabluda. Stoga se prešlo na identifikacione oznake za svaku vrstu stiropora, najpre prema gustini, a kasnije prema pritisnoj čvrstoći (npr: jedna od osnovnih vrsta stiropora je EPS 100, ranija oznaka za ovu vrstu je bila 20 kg/m³).
